Bir bir vazgeçerken ağaçlar yapraklarından,
Bir filiz düşüverdi yangın enkazı yüreğime
Soğuk havalar bile nefret ederken Ankara'dan
Bir kış gününde sevdim ben seni.
Karanlık odamda boş duvarları seyrederken
Akdenize yelken açmak gibiydi gözlerine bakmak
Bir sürü hikaye fısıldarken buğulu camlara
Aşkın en güzel haliydi gülüşünde kelimeleri unutmak.
Uykusuz gecelerden kan rengi sabahlara uyanırdı bedenim
Her esen rüzgarla daha fazla uyuşurdu ellerim
Bir kış gününde sevdim ben seni.
Ve kara kışın ortasında;
Gül bahçesine uyanır oldu şimdi gözlerim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder