22 Ocak 2012 Pazar

Bir Tatil Klasiği

   Şimdilerde mutluyum. Evet doğru mutluyum. Aklım çok rahat. Nerde akşam orda sabah. Hatta şu anda da başka birinin evinde kalcam. Ankara'dan nefret etmiyorum ama gözümde yok artık. İstanbul'u özlemişim hem de nasıl. Onca dersten kalmışım yok okul mu uzamış kimin umrunda. İnsana sevdikleri fazlasıyla yetiyo. Mutlu oldugumu yazmayalı ne kadar zaman geçti Allah bilir. Ama iyice kızmaya başladım Ankara'ya. Sevmiyorum. Yineliyorum sevmiyorum. Hatta şu sıralar ne yapsam da hiç boş vaktim kalmasa hiç kimseyle muhattap olmasam diye düşünüyorum. Kimseyle uğraşmadan kimseyi beklemeden. Bu sefer daha değişik başlıcak önümüzdeki  dönem. Bu sefer hakkaten değişik olcak. Olabildigince uzak olabildiğince kendi kendime. Yeterli zaten. Sırlarını anlatmayınca daha güzel oluyormuş. Düşünmeden , tasalanmadan. Değerli olana sonuna kadar arada kalanlara hiç. Mantıklı.
   Evden çok dışarlarda kalıyorum şu sıralar. Başka evler görmek yeni insanlarla tanışmak. Hatta o evlerin mutfaklarında ışığın yerini aramak hakkaten keyifli. Saçma sapan muhabbetlerle uğraşmak yerine her şey keyifli. Bu ruh halini beğenmedim ama benimsedim. Büyüdükçe insan değişiyo evet farkına varıyo daha bi güzel. Liste hazır. Dönünce bir bir uygulanacak. Bu sefer kesin ve net.
   Bir dostun dediği gibi içini dökeceksen tuvalete dökeceksin ama burası da olmasa içim çöplüğe döner. Hoş gül bahçesi olsa da kim farkına varıyo. Sxkerler hala İstanbuldayım. Şimdiden oranın derdine düşemem. Eğleniyorum ulaaaann ! Hiç eğlenmediğim kadar hem de. Yaşamayı seviyorum. Sevgiler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder