11 Aralık 2011 Pazar

Yazmak Olsun Diye

   Bazen şu televizyonda oynayan dizi karakterlerine çok özeniyorum. Her günleri başka bi çile. Onların hayatlarıyla kendiminkini kıyaslayınca baya silik bi hayat yaşadığım. Kaç gündür yazacak bir şey bulamıyorum. Eskiden olsa internet falan olmazdı yazamazdım. Şimdi internet var yazacak bişey yok. Her zaman böyle olmak zorunda mıdır ? Arz- talep eğrisi hayatımızın her anına sızmak zorunda mıdır ?
   Son yaşadığım en atraksiyonlu şey sanırım köfte yoğurmaktı. Sonra onları pişirmek. Yağın çıkarttığı o inanılmaz heyecan verici ses havayı tamamlıyordu. Bu aralar böyle gitmekte. Sade. Sıradan. Aslında şarkı mevzusunu dün geceden beri meşgale olarak seçtim diyebilirim. Zorlayarak insanlara dinlettirmeye çalışıyorum. Ne zorum var onu da anlamıyorum ya. Beğenirlerse dinlerler diyorum. Sanki dünya dinlicek anasını satayım. Basit bir tatmin yöntemi. O izlenme artınca hoşuma da gidiyor hani. İnsanların yaptığı gibi önemli olan benim mutlu olmam değil mi ? Varsın zorlamayla olsun.
   Gönül hala çok fazla şey yazmak istiyor ama gel gör ki yazacak pek de bir durum yok. Haftasonları kangren oluyor içimde. Beynimden bütün vücuduma dağılıyor. Hem de baya bi hızlı. Gerçi bu günü ayrı tutabilirim. Güzel bir akşamdı. Ne yazık ki geçmişte kaldı. Eve gelince ne oluyorsa anlamıyorum bi darlanıyorum. Bi çözüm bulcam elbet ama ne zaman ben de bilmiyorum. Bekliyoruz bakalım bir şeyler olur elbet. Sevgiler

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder