Hiç sevmiyor değilim, çok seviyor da değilim. Ona aşık mıyım bilmiyorum. Bata çıka geçiyor günlerimiz. Bi gün deli gibi göresim geliyo başka gün ardıma bakmadan gidiyorum. Sorular var aklımda cevaplarını da bilmiyor değilim ama yine de onaylansın istiyorum. Gel gör ki selam bile veremiyorum.
Hesabı sorulmuyo ya onunla bir gün bir sahil kenarında el ele yürüdüğümüzü hayal ediyorum. Hava da soğuk mu soğuk. Gökyüzü kapalı belli ki birazdan yağmur bastıracak. Bi saçak bulmalıyız diye sağa sola bakınırken, "Aman boşver ıslanalım ne çıkar." diyorum. Gözlerini kaçırıp gülüyor. Uzun uzun bakmıyor. Gözleri yerde. Yüzü gülüyor ya umursamıyorum. Öyle bir müddet susuyoruz ya da düşünüyoruz bilemiyorum. Ama yüzündeki tebessümü kaybolmuyor. Az ilerde bir bank görüyoruz. Daha ıslanmamışken gidip oturuyoruz. Ellerin üşümüş diyip bir eldivenini çıkarıyor. Bir eldivenle ısınmaz ya benim elim bozuntuya vermiyorum. Elini tutuyorum tekrar. Ne kadar üşümüş olsa da benim elimden daha sıcak. Diğer elini de elimin üstüne koyuyor. Dönüp yüzüme bakıyor tebessümle. Konuşmayı zaman kaybı sayıp susuyorum. İçime bir şeyler akıyor sanki. Mutluluk olsa gerek...
Yağmur damlaları düşmeye başlıyor birer ikişer. Ayağa kalkıp "Had kalkalım." diyorum. Elimden çekip geri oturtuyor beni. Anlamsız anlamsız yüzüne bakıyorum. Sonra çantasından şemsiyesini çıkartıyor. Yine bir şey demeden tatlı tatlı gülüyor. Gözlerine bakınca yüzüme bir tebessüm yayılıyor. Hayal bu ya bir de çaycı geçiyor yanımızdan. Soğukta dumanı tüten çay...
O hepsine uzaktan bakıyor. Bense bir hayalden başkasına. Bazen rüyamda görüyorum bu hayalleri. Keşke hayat rüyalardan ibaret olsa diyorum. Gerçeklerle başa çıkamıyorum ben. Ne yardan geçiyorum ne de serden.. Yalnız kalmayıp yalnız kalsak... Her nefesi başka güzel hayal aleminin. Bir nefes hayal... Sevgiler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder